दैत्य बळी व कुंतलदेश महाराष्ट्र

मराठ्यांच्या असंख्य कुळांचे वृज्जी गणाशी असणारे नाते सिद्ध करण्यात लेखकाने यश मिळविले आहे. हरप्पा पतनानंतर अडीच हजार वर्ष होऊन देखील हरप्पा व वृज्जी गण यांचा सांस्कृतिक वारसा अखंडपणे व ठळकपणे जपण्यात महाराष्ट्राची कुळे इसवी सन दहाव्या-बाराव्या शतकापर्यंत यशस्वी झाली होती. हरप्पापतन, आर्य-अनार्य संघर्ष, बळीवंश इत्यादी  विषयांचे लेखकाने चित्रिकरण केले असून त्यासाठी त्याने कुळचिन्हे  अभ्यासली आहेत. महाराष्ट्राची संस्कृती ही यक्ष-नाग, पिशाच संस्कृती असून मराठीची व्युत्पत्ती संस्कृतमध्ये शोधण्यापेक्षा द्रविड व पैशाची भाषेत शोधली पाहिजे, हे लेखकाचे प्रतिपादन आहे.
या लेखनासाठी वैविध्यपूर्ण साधने लेखकाने हाताळली असून ती मिळविण्यासाठी व असंख्य मंदिरांना भेटी देण्यासाठी भरपूर प्रवासही केला आहे. लेखन स्वतः इंजिनिअर असल्याने गोळा केलेल्या साधनांचे त्याने शास्त्रीय पद्धतीने विश्लेषण करून साधनांचा अन्वयार्थ लावलेला आहे.
महाराष्ट्राच्या संस्कृतीची जडणघडण कशी झाली व तिचे मूळ स्वरूप काय होते, याबाबत नवीन दृष्टी देणारे हे संशोधन आहे.